شکوفايي غنچه نبوي
در آسمان مکه و در منزل نزول وحي، شوري برپا بود. فرشتگان و حوريان بهشتي هلهله کنان و
تبريک گويان به زمين مي آمدند و گرداگرد خديجه حلقه مي زدند و آيه « فتبارک الله احـــسن
الخالقين» را زمزمه مي کردند. آن شب درهاي عرش گشوده شده بود و ليله القدر خدا و تنزل
الملائکه تفسير شده و از دامان پاک خديجه، ناز دانه نبوي و گل سپيد احمدي درخشيد.
جشن حضور:
او که آمد، متولد شد و دل هاي آسمانيان و زمينيان، سر سبزتر از هميشه گشت. دردانه بوستان
عصمت و طهارت در بيست جمادي الثاني، زمين و آسمان مکه را نورافشاني کرد. شاه بيت غزل
آفرينش، غايت خلقت و ميوه باغ رسالت خانه مـــــحــــمد (ص) را با قدوم خود مزين نمود. پدر بر
دستان کوچکش بوسه زد؛ چرا که او بضعه النبي، همراه و هم راز پدر و ام ابيها بود.
القاب مبارک:
گوهر دردانه نبوي و قره العين رسول را با القاب بسياري مي شناسند که هر کدام از آنها، به دليل
ويژگي هاي خاص آن بزرگوار به ايشان نسبت داده شده است. در روايات اسلامي و کتــــاب هاي
تاريخي، بيش از 104 لقب براي آن حضرت آورده اند؛ از جمله اين القاب مي توان از زهـــــرا، کوثر،
مرضيه، مبارکه، محدثه، انسيه حورا، منصوره و عالمه نام برد.
نور آسماني:
يکي از القاب مبارک و مشهور حضرت فــــــــاطمه (س) زهرا، به معناي نور و درخشندگي است. از
امام صادق (ع) پرسيدند که چرا فاطمه را زهرا ناميده اند؟ آن حضرت فرمود: زيرا هر گاه فـــاطمه در
محراب عبادت مي ايستاد و به عبات مشغول مي شد، نور او بر اهل آسمان مي درخشيد، هــمان
طور که ستارگان بر اهل زمين درخشيدند.
هديه الهي:
از ميان القاب بانوي دو سرا، کوثر لقبي است که از سوي خداوند به او و پدرش داده شد و به معناي
فراواني و زيادي هر چيزي است. شيخ طبرسي در تفسير خود مي نويسد: گفته اند مراد از کـــوثر،
نسل و ذريه حضرت رسول (ص) است که از فاطمه زهــــــرا (س) دختر آن حضرت به وجود آمده و تا
روز قيامت تعدادشان بيرون از شمار است. خــــداوند اين لقب را در جواب مشرکاني که پيامبر را به
واسطه نداشتن پسر، ابتر و بدون دودمان مي ناميدند، به پيامبر خود عطا فرموده است.
احياگر شخصيت:
اسوه زنان عالـــم در زماني پا به عرصه گيتي نهاد که مردم حجاز، هيچ گونه ارزش و شخصيتي براي
زن قائل نبودند. او خورشيدي بود که در شب يــــــــلداي ظلمت و بي عدالتي، روح حــيات را در کالبد
زنان زمان خود دميد. او انسانيت، شــــــــرافت و عزت را براي مردمان به ارمغان آورد. در آن هنگام که
داشتن دخـــــــــــــتر مايه ننگ و خفت و خواري بود، پدر بر دستان او بوسه مي زد و از داشتن چنين
دختري، بر خود مي باليد.
مادر در نگاه فرزند:
امام مهدي (عج) در نامه اي به يکي از يارانشان نوشته اند: «دختر پيامبر خدا، فاطـــــــمه زهرا (س)
براي من سرمشق و الگوي نيکويي است.» او که خود از خاندان وحي و يادگار آخرين پــــيامبر است،
مادرش زهرا (س) را الگوي خويش قرار مي دهد. چه نيکوست ما نيز به پيروي از اين مهمان دل هاي
منتظر، مقتدا و سرمشق خود را فاطمه (س) قرار دهيم که نيکوترين پيشوا است.
پاي درس فاطمه (س):
«من دنياي دنيا پرستان را دوست ندارم.»
«از دنياي شما سه چيز محبوب من است: تلاوت قرآن، نگاه به چهره رسول خدا و انفاق در راه خدا».
«بهترين شما کسي است که دربرخورد با مردم نرم خو و مهربان ترباشدوارزشمندترين مردم کساني
هستند که با همسرانشان مهربان و بخشنده اند.»
«لذتي که از خدمت حضرت حق مي برم، مرا از هر درخواستي باز داشته است. حاجتي جز اين ندارم
که پيوسته ناظر جمال زيبا و والاي خداوند باشم.»
«جهاد در راه خدا، مايه عزت و جاودانگي اسلام است.»
«در خدمت مادر باش، زيرا بهشت زير پاي مادران است.»